سرفرازی کشور بزرگترین خواست همگان است
بینش و دانش ، شعورو آگاهی ٍ فرهنگ وتمدن، روشن بینی و پیشرفت ، نو اوری و ابتکار

نادان همیشه از آز و فزون خواهی خویش خسته است

حرص و طمع ، خود خواهی و خود پسندی ، خواری وذلت ، رنج و ملال ، جهل و تاریکی

آنانیکه همیشه در آرامش هستند لاابالی ترین آدمهایند
تنبلی و کاهلی ، ضعف وسستی ، بی تفاوتی و بیفکری، ترس وبزدلی، خود خواهی و خود پسندی

کار ، بهترین تسکین دهنده ، افکار پریشان ، و غم است
بهروزی و سعادت ، رفاه و اسایش، نیرو وتوان، امید و دلگرمی ، شادی و فراموشی

تنها تنهایی کارآمد است که همراه باشد با پژوهیدن و کاویدن در خرد و دانش
سکوت و ارامش، جستجو و کاوش، خلق و افرینش ، هنرو ادبیات ، شعرو داستان
هیچ اهرمی همچون بردباری و امید نمی تواند مشکلات را از پیش پایت بر دارد
پیروزی و کامیابی، آرامش و امید، میوه وثمر، عقل و درایت، متانت و وقار

پیشرفت آدمی زمانی بدست می آید که بر کردار و رفتار خود فرمانروا باشد

عقل و شعور، فهم و درایت، امید و پشتکار، کوشش وکار، موفقیت و پیروزی

خویش را خوار نکنیم و اگر ارزشش را بدانیم هیچگاه در برابر یاوه گویان آسیب پذیر نخواهیم بود

خود باوری و غزت به نفس، احترام و اقتدار، بزرگی و افتخار، فراموشی و گذشت

با کسی گفتگو کن که رسیدن به خرد و آگاهی اندیشه اوست نه خویشتن خویش

فکرو تعمق، علم و دانش، جستجو و کاوش، تواضع و فروتنی، نوعدوستی و خیر خواهی


تن پوشی زیباتر از سرشت و گفتار نیکو سراغ ندارم


کردار ورفتار، مهربانی و عطوفت، خیر و نیکی ،صلح و صفا ، دوستی و وفا


آدمیانی که با دیگران رو راست نیستند با خود نیز بدین گونه اند


دروغ و ریا ، مکر وحیله، ناراستی و نادرستی ، بیوفایی ودورنگی ، تنهایی و پشیمانی


آزمودگی آدمها ، از زر هم با ارزشتر است
مهارت وکاردانی، قدر و منزلت، کوشش و تلاش، احترام و ارزش

یک آموزگار می تواند با رفتار و گفتارش کشوری را دگرگون سازد

تعلیم و تربیتٍ، فراگیری و اموزش، روشن بینی و پژوهش ، مهربانی و ادب، فهم و درایت


استخوان بندی فریاد ، پاسخی ست به هزاران ستم بی صدا

ظلم و زورٍ، درد و غم، بیعدالتی و تبعیض، زجر و شکنجه، مرگ ونیستی


دانش را می آموزی اما خرد ، برآیند اندیشه و آموخته های ماست

نور و روشنایی، تلاش وکوشش، اختراع و اکتشاف، رفاه و اسایش ، احترام و ستایش


هر آن می تواند آغازی دوباره در زندگی ما باشد ، پس هیچ وقت پایانی پیش روی ما نیست

اموزش و یادگیری، امید و ارزو، شادی و سرور، نشاط و شادابیٍ، پشتکارو علاقه


شاید در کوتاه مدت بدگویان به هدف خود نزدیک شوند اما در بلند مدت رسوای جهانند


پشیمانی و ندامت، نادانی و بیخردی، بیهوشی و بیخبری، تنهایی و غم


انکه همیشه لبخندی به لب دارد شادی را به همگان رایگان میدهد

عشق و محبت ، مهر و عاطفه، دوستی و صمیمیت، صلح و صفا ، سلامتی وتندرستی

هیچ کدام از ما همه چیز را در اختیار نداریم پس به هم نیازمندیم برای بر اوردن نیازمان باید به ادب میدان دهیم

احترام وستایش ، صداقت و صمیمیت، یکرنگی ووفا ،راستگویی و عدالت، خوش عهدی و قدر شناسی

فریبکاران همه ی کسان خویش را ازدست میدهند

تنهایی وبی حرمتی، نامردی و ستمکاری، عوام فریبی و ندامت، غفلت و رسوایی


اگاهی تنها راه رسیدن به ازادی است

تحقیق و جستچو، کنجکاوی و دقت ، پرسش و دانش، هوش و درایت، مطالعه و تعمق

بخش بزرگی از ادب آدمی برآیند ریشه نژادی و خانوادگی است

پایه و اصل، نیاکان واجداد، کودکی ونوجوانی ، پدر ومادر، اجتماع و فرهنگ

به کوهستان می نگرم ، درونم سرشار از نیرو می شود کوهها سر فرود می آورند ، و می گویند : باز ما را درخواهی نورد ارد بزرگ


ارامش و سکوت،اسمان و پرواز ،سعی و کوشش ،سلامتی و تندرستی، مقاومت و پشتکار


. نامداران ماندگار آنانی اند که سرشتی نیکو و دلی سرشار از مهر دارند
ارد بزرگ

عطوفت و مهربانی، گذشت و فداکاری، ابتکار و نو آوری، تواضع و فروتنی، نوع دوستی و سخاوت

خود کامگان در ژرفنای وجود خویش گم می شوند
ارد بزرگ

تنهایی وپشیمانی ، سرنگونی و عدم، نفرت و دوری، دروغ و ریا، زور گویی و عداوت


طبیعت زیبا آدمیان را در گذر زندگی همواره شاداب و جوان نگاه می دارد
ارد بزرگ

دریا و رود، جنگل و کوه، سبزه ودشت، شور و نشاط، ارامش و امید

عشق همچون توفان سرزمین غبار گرفته وجود را پاک می کند و انگیزه رشد و باروری روزافزون می گردد ارد بزرگ

کامیابی و سعادت ، نیرو و توان، صعود و پرواز،زیبایی و شکوه، آرامش و شادی



سختی های بزرگ به آدمی نیرویی دو چندان می بخشد ارد بزرگ


پیروزی و موفقیت، تجربه و سازندگی، نام اوری و شجاعت
باروری و قناعت، اسایش و رفاه



رسیدن به راستی و درستی چندان سخت و پیچیده نیست کافیست کمی به خوی کودکی برگردیم ارد بزرگ


پاکی و حقیقت، سادگی و صفا ، یکرنگی و وفا، صداقت و
صمیمیت ، صلح و اشتی

اسطوره ها زاینده اند ! آنان برای فرزندان سرزمین خویش همواره امید به ارمغان می آورند ارد بزرگ

سربلندی و افتخار، اموزش و پرورش، پند و نصیحت، دلیری و شجاعت،اتحاد وعدالت


تنها مادر و پدر خواست های فرزند را بی هیچ چشم داشتی بر آورده می سازند ارد بزرگ

گذشت و فداکاری ، مهرومحبت، صفا وصمیمیت، عشق وعلاقه، دوستی و صداقت

سردمداران برای آنکه به توفان مردم گرفتار نشوند باید با امواج دریای آدمیان هماهنگ گردند .مهار دریا غیر ممکن است کسانی که فکر می کنند مردم را با امکانات خود مهار کرده اند دیر یا زود گم می شوند ارد بزرگ

استقلال و ازادی، رفاه واسایش، عدالت و برابری، راستی و درستی ٍ همراهی و همگامی

آنهایی که از زادگاه خود می روند تا رشد کنند با سپری شدن روزگار می فهمند بزرگترین گنج زندگی را از دست داده اند و آن زادگاه و میهن است . ارد بزرگ


اجداد و نیاکان، ریشه و پایه، اقوام وآیندگان ،هویت و اصالت، غرور و افتخار

اندوخته ای با ارزشتر از تندرستی ، نمی شناسم


انگیزه ومیل ،شادی و خوش خلقی ،نیرو و توان شور و شعف

به هنگام نکوهش هنگامه باران ، به بهره اش نیز بیاندیش

دانه و نهال ، گل و گیاه ، میوه و ثمر، رود و دریا ، ابرو اسمان

همسران ، اگر رازهای زندگی خویش را بیرون نبرند خیلی کمتر به غم جدایی گرفتار آیند ارد بزرگ

ندامت و پشیمانیٍ ، خشم ونفرت، تنهایی وغم ، نگرانی و اضطراب، طلاق و ناکامی

اشعار شکوهه عمرانی به فارسی و فرانسه

جشن سده ائین کهن و زیبای ایرانی را گرامی داریم

دهم بهمن، سالروز جشن سده، جشن آتش است. این روز فرخنده که صد روز پس از اول آبان و پنجاه روز و شب مانده به عید نوروز برگزار میشود یکی دیگر از شکوفاترین و زیباترین آیین مهر ایرانیان است. جاییکه مردمان انسان دوست و مهربان، گرد آتش حلقه میزنند و با حرارت آن، دوستی های خود را گرمی می بخشند
اگر بخواهیم بی طرفانه به این گونه جشن ها بیاندیشیم، خواهیم دید که پایکوبی هایی اینچنین چگونه در راه ایجاد دوستی و زیبایی در میان انسانها نقش بسزایی ایفا می کند. به هر گوشه از این آیین بنگریم ندای دوستی و مهربانی است جاییکه ادیانی دیگر، بجای شعله ور ساختن آتش و حرارت دوستی بر آتش کینه و دشمنی می افزایند
به گفته « گاتها » توجه کنید که: "همیشه انسانهایی دوست داشتنی هستند که مرگ را برای دیگران آسان نمی شمرند". آری اینچنین است که پس از گذشت هزاران سال این آیین فرخنده دگربار سر از خاکستر برون میزند و گرما بخش دلها می گردد. سخن بسیار است و زبان و قلم ناتوان، امیدوارم که بتوانیم بیش از پیش به این آیین زیبای ایرانیمان بپردازیم وآتش راستین را در آغوش بکشیم